پلاک 13
your here,there is nothing i fear...!
گاهی ادم تنها نیست ولی بدجوری احساس تنهایی می کنه اون بیرون هوا عالیه و من.... دلم گرفته سه روزه تو این خونم مامان پشت همه پنجره ها برزنت زده و خونمون تو روز هم تاریکه فکرشو بکن من تا عصر نمی دونستم صبح بارون اومده هوا خیلی خفست سه روزه تو خونم سه روزه هیچ کاری نکردم تحقیقم موند از بس سرعت اینترنت کوفتی شده نمیشه سرچ کرد اعصابم بی نهایت خورده از دست همه از دست اقبالم از دست همه حتی اگر هیچکی جز خودم مقصر نباشه کلی گریه کردم دوجه خان هم بالاخره باباشو راضی کرد بش ماشین بده ساعت ۷ شب! مامانمم هم گیر داد که میری تا دی وقت بر نمی گردی! گفتم تا نه بر میگردم هی من اصرار کردم هی گفت نه و من بیشتر کفری می شدم تا اینکه میگه میری ولی یک دقیقه دیرتر از نه برگشتی خودت میدونی! انگار من بچه ۱۴ سالم! خیلی بم برخورد و گفتم اصلا نمیرم همون لیاقتتونه ادم بهتون دروغ بگه نم دونم شایدم بچم واقعا! هیچی ندارم که نو باشه ... خسته شدم از این همه تکرار این شعر رو از وبلاگ رادیو سیتی برداشتم اگر دزدیه و صاحبش راضی نیست بگه برش درام(شک دارم تا ۱۰۰۰ سال دیگه هم اینجارو بخونه البته!!!) لورنا جان بخوان صدای تو در این صبح کم رنگ پاییزی مرا به یاد بوسه هایی می اندازد که طعم سیگار می دهد وای از بوسه هایی که طعم سیگار می دهد کاری ندارم جز آن که پنجره ها را به روی سوز سرما ببندم مجله ها را جمع کنم روی صندلی ناراحت چوبی بنشینم و سطوح سخت و ناهموار زندگی را زیر باسن مبارک حس کنم و یادم باشد همیشه یادم باشد که هیچ چیز در این دنیا راحت و آسان نمی گذرد کاناپه ی راحت امریکایی را برای مهمانان راحت طلبم می گذارم تا روی آن لم بدهند و پرتقال پوست بگیرند و به اوضاع مملکت فحش بدهند و من با لبخندی سر تکان دهم و به بوسه هایی فکر کنم که طعم سیگار می دهد وای از بوسه هایی که طعم سیگار می دهد لورنا جان بخوان صدای تو مثل فرشته هاست و لحظه هایی مرا از زمین سخت و سنگین و ناهموار جدا می کند و به آسمان می برد و فراموش می کنم تکست های ننوشته را جلسه های کسل کننده را گپ زدن های احمقانه را لبخند های زورکی را حرف های صد من یک غاز را روزهای بی پولی را سرمای شب ها را برنامه های مزخرف تلویزیون را سروصدای همیشگی عمله های ساختمان ساز را تلفن های گاه و بی گاه و حرف های همیشگی و تکراری را - « - روبراهه روبراهه روبراهه صدای تو مرا از این دیالوگ های کسالت بار جدا می کند تا به یاد بوسه هایی بیفتم که طعم سیگار می دهد وای از بوسه هایی که طعم سیگار می دهد آی آی آی آی لورنا جان آی دلم فریاد می خواهد نه فریاد دردآلود نه فریادی که آدم های رنج دیده می کشند نه فریاد آدم های خوشحال و راضی نه فریاد یک زن دردمند زائو نه فریاد شکوه و شکایت به درگاه پروردگار نه نه نه دلم فریادی می خواهد شبیه فریاد قوالی خوان های دردمند سرخ پوست های دانای داستان ها آوازه خوان هایی که آواز نمی دانند و آواز نمی خوانند و مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشند فریادهایی که در مراسم زار برای اهل هوا از نای جان سر به آسمان می زند لورنا جان فریاد بزن لطفا به جای من فریاد بزن مرا رها کن از رویای بوسه هایی که طعم سیگار می دهند وای از بوسه هایی که طعم سیگار می دهند پ.ن:خیلی گیجم.همین. ۳ ساعت بعد نوشت::خوب وقتی داشتم این مطلب رو پست می کردم همزمان یه سری هم به بقیه وبلاگا زدم و نم دونم یهو چی شد که با خودم گفتم همش ۵ ساعت از تعطیلات باقی مونده و اگر این چند ساعت رو هم بشینم زانوی غم بغل بگیرم چیزی نمیشه اما اگر برم بیرون یه خاطره خوب دارم و کلی هم روحیم عوض میشه...با احتساب اولتیماتوم مامان یک ساعت و نیم بیشتر وقت نداشتم....تندی زینگیدم به دوجم و اونم نیم ساعته خودشو رسوند و اول رفتیم نوشیدنی مورد علاقه من (عکسش هست) رو گرفتیم و بعدم از نردیک ترین جای ممکن ساندویچ هایدا گرفتیم و رفتیم کنار رودخونه خوردیم و منم ۲ دقیقه زودتر از وقتی که باید خونه بودم:)) می دونی جالبیش این بود که قدر هر دقیقه رو می دونستیم و سعی می کردیم بیشترین استفاده رو ببیریم نمی دونم اگر در اینده وقت بیشتری برای باهم بودن باشه بازم لحظات و دقیقه ها اینقدر با ارزش می شن؟؟ خلاصه درسته سه روز حبس بودم اما همین یک ساعت هم کلی تو روحیم اثر داشت و خستگیم رد رفت.مرسی دوجه جونم اینم عکس دوجه با ساندویچا تو دستش صدای زنگ در خونه میاد تو اون فاصله ای که مامان بره و باز کنه و برگرده ارزو می کنم یکی باشه ...یه ادم جدید یه مهمون ....اما دل غافل باباست. با خودم میگم احمق ما که کسی رو نداریم تنها ادم های جدید زندگی من که به هر زوری بود به منوی خونوادمون اضافشون کردم دوجه جان بودن و دوست جون.... خیلی بی حوصلم دو روزه تو خونم باورم نمیشه باورم نمیشه هیچ جا نرفتم! دوجه جان هم ماشین نداره این چند روز اه فردا تعطیله و اعصابم خورده چرا من نباید یه خاله یی یه عمه یی یکی رو داشته باشم؟ چرا هیشکی نیست که برم خونش و خوش باشم؟ خونه ی دوستامم برم امشب شب عیدی هرکسی یه جایی مهمونی هست...اما من مثه همهی سال های قبل و نوجوانی و کودکیم اروز می کنم کاش فقط یه فامیل داشتیم که امشب می رفتیم خوشنون مهمونی یا اونا میومدن شاید تا غریب نباشی تو شهری نفهمی ...وقتی صدای زنگ در خونه به صدا در میاد چقدر ذوق می کنی...اما دریغ! چقدر دلم واسه خاله و مامانبزرگم....چقدر دلم حتی واسه عمه هام تنگ شده.......................... بگذریم اه می دونم خیلی بد می نویسم! دوست جون می دونم تو هم الان احتمالا تنهایی و داری از اینکه یه دوست بی معرفت مثه من داری به خودت فحش میدی اما می دونم اگر ما دوتا با هم بریم بیرون فتنه ها برخیزد راستش حوصله خط زدن(به قول تهرونی ها دور دوری) و پسر های لوس و پولدار رو ندارم حوصله که نه راستش دیگه نمی خوام اینکارارو بکنم....دوجه جان هست و بسه دوجه جان هم که با دوست جونش تو یه پارک نشستن و احتمالا دارن سیگار می کشن و حرف می زنن ولی باز خوبه اون یه جایی رفت منم اینجا تو اتاق نا مرتبم پشت لپ تاپ نشستم و فریز بلو هاوایی می خورم و اشک میریزم! خوش به حالتون اگر این سه روز تعطیلی رو خوش گذروندین:)) پ.ن:دعا دعا می کنم فردا بشه با دوجه بریم یه جایی...بابا دلم پوسییییییییییییییییییییید پ.ن: دلم گرفته ای دوست هوای گریه دارم.................... بعدا نوشت: بابا اومد تو اتاقم....یه کاسه اجیل اورده بود....گفته ببرش بیرون میام با هم بخوریم....چاره ای نیست....میرم تا شب و با بابا و مامان و فارسی وان بگذرونم....(خوبه حداقل اینا رو دارم:)) امتحانام تموم شد:) (خوب این اسمایلی یعنی خوب بود) دیشبم با جوجوم و مامانم رفتیم بیرون و مامانم جیگرمونو له کرد از بس از همه چی ایراد گرفت! اخه انگار صاحب رستورانه من و دوجه خان(اسم جدید گوجه خانه) بودیم! سه روز تعطیلی و واقعا حوصلم سر رفته شاید فردا جور شد با بچه ها رفتیم باغ اینم عکس ها و خاطره ها: این لاکی بامبو عجیج منه:) از بازار گل تهران خریدم و اون موقع شاخه خالی بود اما الان کلی برگ داره اینم عکس دیشبه که دوجه جونم چایی سفارش داد بعد از غذا و این موجای روی چایی ها هم خودش درست کرده:)) اینم عکس درس خوندنه منه البته اخر شب چون دیگه کمرم درد میگیره پشت میز و از ۱۱ به بعد معمولا رو زمین درس می خونم اینم لیوانه قهومه که خییییییییییلللللللل دوسش میدارم چون مامان بزرگ جونم بهم دادتش...خدایی قهوه فقط تو لیوان مورد علاقه ادم می چسبه:**** اینم گلیه که من به دوجه داده بودم و خشکش کرده گذاشته تو ماشینش:* اینم مرغ عشق عزیزمه که وقتی از تخم در اومد مامانش مرد و خودم از وقتی اندازه ناخون انگشت بوده تا الان بزرگش کردم خیلی دوششش دارم و تازه اسممو هم می تونه صدا کنه:))))** اینم ناخونام که به قول دوجه خان میگه ناخونای دراکولایی(البته دیشب روش نشد بگه جلوی مامانم! قبلنا گفته بود:))) اینم ماهی جونم که اسمش " خانوم نا " هست اگه دیده باشید تو سریال همسر یا دردسربه انا خانوم نا می گفتن و چون این ماهی عجیجه من لباش مثله انا هست ما هم اسمشو گذاشتیم خانوم نا :) اینو دوجه خان برام خریده و نژادش هم گلد فیش هست:*** همیننننننننننننن شاید اومدم بازم عکس اضافه کردم اما فعلا همین بودش پ.ن:بوس سلام گوجه خان برگشت به سلامتی امشب هم رفتیم بیرون و خیلی خوب بود ولی یه چیز عجیب خوابی بود که گوجه خان دیشب تو قطار دیده بوده خواستم خواب رو اینجا بنویسم اما میگن خوب نیست خواب رو برای کسی تعریف کنی خوابش در مورد من بود ولی هرچی فکر می کنم که چه دلیلی می تونه داشته باشه نمی فهمم! من البته اعتقاد چندانی به خواب دیدن ندارم اما گوجه خان به شدت اعتقاد داره هر خوابی یه تعبیری داره ان شا الله که به خیر بگذره... خوب امروز در کل روز عالی بود برای من اولش که گوجه خان برگشتید دوم که مامان جونم برام گوشی جدید خرید(ای ولللللللللللللل) انقدر ذوق دارم برای گوشیم و خیلی دوستش دارم نوکیا ان 79 هست و سوم که خوب شدن نمره ی امتحانمه خلاصه ممنونم خدا برای این روز خوب(خوب حالا اگر از دید گوجیایی بگید میشه:پاقدمت خوب بود برام گوجه جان جانم!) دیگه همین خیالم تا حدی راحت شده و یه امتحان سخت دیگه بیشت ندارم دلم روشنه که خوب میشه اصلا من این ترم عجیب دلم روشنه! مرسی بوس من کتابخونم حوصله ندارم اعصابم خورده کلی از جزوم مونده و در حالیکه دوست جون جلوی چشم من داره دوره میکنه و هر از گاهی هم در جهت در اوردن حرص من یه سوالی می پرسه اییییییییییی گوجه خان هم مسابقه حساس داره خدایا وقت اذونه کمکش کنننننننننننننننننننننننن(البته ربط دقیقش رو به وقت اذون نمی دونم!) دلم تنگولیده نه شایدم گرفته غروب وحشی یه روز پایییزی با یه عالمه جزوه چرت و پرت و یه بلوطی تنها اییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی
| Design By : Night Melody |
می ادامه ایم
ما و خودمان
هوم
دیگه همین
بلوطی باشید!!!
